Bu opsiyonel bağımlılıkları istemiyorsanız bunun yerine `pip install fastapi` kurabilirsiniz.

Standard bağımlılıkları kurmak istiyor ama `fastapi-cloud-cli` olmasın diyorsanız, `pip install "fastapi[standard-no-fastapi-cloud-cli]"` ile kurabilirsiniz.

///

/// tip | İpucu

{* ../../docs_src/response_status_code/tutorial002_py310.py hl[1,6] *}

Bunlar sadece kolaylık sağlar; aynı sayıyı taşırlar. Ancak bu şekilde editörün autocomplete özelliğiyle kolayca bulabilirsiniz:

<img src="/img/tutorial/response-status-code/image02.png">

/// note | Teknik Detaylar

`from starlette import status` da kullanabilirsiniz.

/// tip | İpucu

Bununla ilgili daha fazla bilgiyi [deployment dokümantasyonunda](deployment/index.md) bulabilirsiniz.

Bunun nedeni, OpenAPI spesifikasyonundaki isimle aynı adın kullanılmasıdır. Böylece bu güvenlik şemalarından herhangi biri hakkında daha fazla araştırma yapmanız gerekirse, adı kopyalayıp yapıştırarak kolayca daha fazla bilgi bulabilirsiniz.

///

`oauth2_scheme` değişkeni, `OAuth2PasswordBearer`’ın bir instance’ıdır; ama aynı zamanda "callable"dır.

Şu şekilde çağrılabilir:

```Python
oauth2_scheme(some, parameters)
```

Bunlardan biri `PATH` değişkenidir.

/// tip | İpucu

`PATH` environment variable hakkında daha fazla bilgiyi [Environment Variables](environment-variables.md#path-environment-variable) bölümünde bulabilirsiniz.

///

Bir virtual environment'i aktive etmek, onun `.venv/bin` (Linux ve macOS'ta) veya `.venv\Scripts` (Windows'ta) yolunu `PATH` environment variable'ına ekler.

* [ReDoc](https://github.com/Rebilly/ReDoc)

Bu ikisi oldukça popüler ve istikrarlı oldukları için seçildi; hızlı bir aramayla OpenAPI için onlarca alternatif kullanıcı arayüzü bulabilirsiniz (**FastAPI** ile de kullanabilirsiniz).

///

### Flask REST framework’leri { #flask-rest-frameworks }

Bir **FastAPI** uygulamasını (hatta genel olarak herhangi bir web API'yi) deploy ederken, muhtemelen önemseyeceğiniz bazı kavramlar vardır. Bu kavramları kullanarak, **uygulamanızı deploy etmek** için **en uygun** yöntemi bulabilirsiniz.

Önemli kavramlardan bazıları şunlardır:

* Güvenlik - HTTPS
* Startup'ta çalıştırma
* Yeniden başlatmalar
* Replikasyon (çalışan process sayısı)
* Bellek
* Başlatmadan önceki adımlar

* Ayrıca neleri denediğinizi yorumlara yazın; böylece kontrol ettiğinizi anlarım. 🤓

## Pull Request Oluşturun { #create-a-pull-request }

Örneğin şunlar için Pull Request'lerle kaynak koda [katkıda bulunabilirsiniz](contributing.md):

* Dokümantasyonda bulduğunuz bir yazım hatasını düzeltmek.

Ya da native kod ile doğrudan WebSocket backend'inizle iletişim kuran native bir mobil uygulamanız olabilir.

Veya WebSocket endpoint'i ile iletişim kurmak için başka herhangi bir yönteminizi de kullanıyor olabilirsiniz.

---

Ancak bu örnek için, tamamı uzun bir string içinde olacak şekilde biraz JavaScript içeren çok basit bir HTML dokümanı kullanacağız.

Elbette bu optimal değil ve production için kullanmazsınız.

Ancak bir ASGI server'ı manuel olarak da kurabilirsiniz.

Bir [sanal ortam](../virtual-environments.md) oluşturduğunuzdan, etkinleştirdiğinizden emin olun; ardından server uygulamasını kurabilirsiniz.

Örneğin Uvicorn'u kurmak için:

<div class="termy">

```console
$ pip install "uvicorn[standard]"

---> 100%
```