XferStats map[RMetricName]XferStats `json:"transferSummary"`
}

// SRMetricsSummary captures summary of replication counts across buckets on site
// along with op metrics rollup.
type SRMetricsSummary struct {
	// op metrics roll up
	ActiveWorkers ActiveWorkerStat `json:"activeWorkers"`

	// Total Replica size in bytes
	ReplicaSize int64 `json:"replicaSize"`

**Pydantic v2** yayınlandığından beri, üretilen OpenAPI eskisine göre biraz daha net ve **doğru**. 😎

Hatta bazı durumlarda, aynı Pydantic model için OpenAPI içinde input ve output tarafında, **default değerler** olup olmamasına bağlı olarak **iki farklı JSON Schema** bile görebilirsiniz.

Bunun nasıl çalıştığına ve gerekirse nasıl değiştirebileceğinize bir bakalım.

## Ne Yapar { #what-it-does }

Request içinde `Authorization` header’ını arar, değerin `Bearer ` + bir token olup olmadığını kontrol eder ve token’ı `str` olarak döndürür.

Eğer `Authorization` header’ını görmezse ya da değer `Bearer ` token’ı içermiyorsa, doğrudan 401 status code hatasıyla (`UNAUTHORIZED`) response döner.

`SecurityScopes`, dependant'ların tanımladığı tüm scope'ları barındırdığı için, gereken scope'ların token'da olup olmadığını merkezi bir dependency fonksiyonunda doğrulayıp, farklı *path operation*'larda farklı scope gereksinimleri tanımlayabilirsiniz.

Bu kontroller her *path operation* için bağımsız yapılır.

## Deneyin { #check-it }

API dokümanlarını açarsanız, authenticate olup hangi scope'ları authorize etmek istediğinizi seçebilirsiniz.

Bu path operation, uygulamanın `.openapi()` metodunun sonucunu içeren bir JSON response döndürür.

Varsayılan olarak `.openapi()` metodunun yaptığı şey, `.openapi_schema` özelliğinde içerik olup olmadığını kontrol etmek ve varsa onu döndürmektir.

Eğer yoksa, `fastapi.openapi.utils.get_openapi` konumundaki yardımcı (utility) fonksiyonu kullanarak şemayı üretir.

Ve `get_openapi()` fonksiyonu şu parametreleri alır:

* `allow_credentials` - Cross-origin request’ler için cookie desteği olup olmayacağını belirtir. Varsayılanı `False`.

<img src="/img/tutorial/security/image12.png">

## Kullanıcı adını kontrol edin { #check-the-username }

Daha kapsamlı bir örneğe bakalım.

Kullanıcı adı ve şifrenin doğru olup olmadığını kontrol etmek için bir dependency kullanın.

Bunun için kullanıcı adı ve şifreyi kontrol ederken Python standart modülü olan [`secrets`](https://docs.python.org/3/library/secrets.html)'i kullanın.

{* ../../docs_src/body_nested_models/tutorial005_py310.py hl[2,8] *}

String’in geçerli bir URL olup olmadığı kontrol edilir ve JSON Schema / OpenAPI’de de buna göre dokümante edilir.

## Alt modellerden oluşan list’lere sahip attribute’lar { #attributes-with-lists-of-submodels }

Virtual environment'i aktive etmek birkaç şeyi daha değiştirir; ancak yaptığı en önemli işlerden biri budur.

## Virtual Environment'i Kontrol Etmek { #checking-a-virtual-environment }

Bir virtual environment'in aktif olup olmadığını örneğin şununla kontrol ettiğinizde:

//// tab | Linux, macOS, Windows Bash

<div class="termy">

```console
$ which python

/home/user/code/awesome-project/.venv/bin/python
```

* Bu dokümanın hedeflediğiniz dile sıfırdan yeni bir çevirisini yapın (örneğin `translate.py` içindeki `translate-page` komutu). Bu, çeviriyi `docs/{language code}/docs/_llm-test.md` altında oluşturur.
* Çeviride her şeyin yolunda olup olmadığını kontrol edin.
* Gerekirse dile özel prompt'u, genel prompt'u veya İngilizce dokümanı iyileştirin.
* Ardından çeviride kalan sorunları elle düzeltin; böylece iyi bir çeviri elde edin.