print(data)
```

### Generic tipler { #generic-types }

Bazı tipler, köşeli parantez içinde "type parameters" alarak iç tiplerini tanımlayabilir; örneğin "string listesi" `list[str]` olarak bildirilir.

Bu şekilde type parameter alabilen tiplere **Generic types** veya **Generics** denir.

Aynı builtin tipleri generics olarak kullanabilirsiniz (köşeli parantez ve içinde tiplerle):

* `list`
* `tuple`
* `set`

Parametreler TypeScript tipleriyle (Python tip belirteçlerine benzer) açıklandığından, editör desteği oldukça iyidir.

Ancak TypeScript tip bilgisi JavaScript’e derlemeden sonra korunmadığından, aynı anda tiplere dayanarak doğrulama, dönüşüm ve dökümantasyon tanımlanamaz. Bu ve bazı tasarım kararları nedeniyle doğrulama, dönüşüm ve otomatik şema üretimi için birçok yere dekoratör eklemek gerekir; proje oldukça ayrıntılı hâle gelir.

Pydantic model'lerinde kullandığınız aynı doğrulama özelliklerini ve araçlarını burada da kullanabilirsiniz; örneğin farklı veri tipleri ve `Field()` ile ek doğrulamalar.

{* ../../docs_src/settings/tutorial001_py310.py hl[2,5:8,11] *}

/// tip | İpucu

Hızlıca kopyalayıp yapıştırmak istiyorsanız bu örneği kullanmayın; aşağıdaki son örneği kullanın.

* Çoğu (veya hepsi?) Python **veri tipi** için doğrulama, şunlar dâhil:
    * JSON nesneleri (`dict`).
    * Eleman tipleri tanımlanan JSON dizileri (`list`).
    * Minimum ve maksimum uzunlukları tanımlanan String (`str`) alanları.
    * Min ve max değerleri olan sayılar (`int`, `float`) vb.

* Daha “egzotik” tipler için doğrulama:
    * URL.
    * Email.
    * UUID.
    * ...ve diğerleri.

Aynı şey, farklı tipler arasında bir <dfn title="Birden fazla tip arasındaki bir birleşim, 'bu tiplerden herhangi biri' anlamına gelir.">birleşim</dfn> kullandığınızda ve bu tiplerden biri veya birkaçı geçerli bir Pydantic tipi değilse de olur; örneğin şu kullanım patlar 💥:

* `min_length`
* `max_length`
* `pattern`

`AfterValidator` ile custom doğrulamalar.

Bu örneklerde `str` değerleri için doğrulamanın nasıl tanımlanacağını gördünüz.

FastAPI CLI'yi `--forwarded-allow-ips` *CLI Option*'ı ile başlatıp, bu forwarded header'ları okumada güvenilecek IP adreslerini verebilirsiniz.

Bunu `--forwarded-allow-ips="*"` olarak ayarlarsanız, gelen tüm IP'lere güvenir.

**Server**'ınız güvenilir bir **proxy** arkasındaysa ve onunla sadece proxy konuşuyorsa, bu ayar server'ın o **proxy**'nin IP'si her neyse onu kabul etmesini sağlar.

<div class="termy">

```console

			t.Fatalf("Unable to create temporary file. %s", err)
		}
		return tmpfile.Name()
	}

	filename := createTempFile(
		`app="virtuous-rat-minio"
chart="minio-0.1.3"
heritage="Tiller"
pod-template-hash="818089471"`)

	defer os.Remove(filename)

	testCases := []struct {
		filename       string
		expectedResult string
	}{
		{"", ""},
		{"/tmp/non-existing-file", ""},

Örneğin **application server** yalnızca güvenilen **proxy**’den iletişim alıyorsa, yalnızca **proxy**’nin kullandığı IP’den request alacağı için `--forwarded-allow-ips="*"` ayarlayıp gelen tüm IP’lere güvenmesini sağlayabilirsiniz.

Bu sayede uygulama kendi public URL’inin ne olduğunu, HTTPS kullanıp kullanmadığını, domain’i vb. bilebilir.

Bu, örneğin redirect’leri doğru şekilde yönetmek için faydalıdır.