* *Path operation* `read_own_items` şunlara sahiptir:
    * Dependency ile gerekli scope'lar `["items"]`:
    * `get_current_active_user`:
        * `get_current_active_user` dependency fonksiyonu şunlara sahiptir:
            * Dependency ile gerekli scope'lar `["me"]`:
            * `get_current_user`:
                * `get_current_user` dependency fonksiyonu şunlara sahiptir:

Bu yaklaşım, şunlara ihtiyaç duyduğunuzda özellikle faydalıdır:

* Paylaşılan bir mantığa sahip olmak (aynı kod mantığını tekrar tekrar kullanmak).
* Veritabanı bağlantılarını paylaşmak.
* Güvenlik, authentication, rol gereksinimleri vb. kuralları zorunlu kılmak.
* Ve daha birçok şey...

Tüm bunları, kod tekrarını minimumda tutarak yaparsınız.

## İlk Adımlar { #first-steps }

Böylece orijinal `APIRouter` değişmeden kalır; yani aynı `app/internal/admin.py` dosyasını kurum içindeki diğer projelerle de paylaşmaya devam edebiliriz.

Sonuç olarak, uygulamamızda `admin` module’ündeki her bir *path operation* şunlara sahip olur:

* `/admin` prefix’i.
* `admin` tag’i.
* `get_token_header` dependency’si.
* `418` response’u. 🍵

Çok basit ve sezgiseldir. Kolayca genişletilebilir ve modüler bileşenlere sahip olacak şekilde tasarlanmıştır.

Şunlara sahiptir:

* Cidden etkileyici performans.
* WebSocket desteği.
* Süreç içi arka plan görevleri.
* Başlatma ve kapatma olayları.
* HTTPX üzerinde geliştirilmiş test istemcisi.

# (2)!
CMD ["fastapi", "run", "main.py", "--port", "80"]
```

1. `main.py` dosyasını doğrudan `/code` dizinine kopyalayın (herhangi bir `./app` dizini olmadan).

2. Tek dosya olan `main.py` içindeki uygulamanızı sunmak için `fastapi run` kullanın.

Dosyayı `fastapi run`'a verdiğinizde, bunun bir package'ın parçası değil tek bir dosya olduğunu otomatik olarak algılar; nasıl import edip FastAPI uygulamanızı nasıl serve edeceğini bilir. 😎

Neyse ki Pydantic, environment variable'lardan gelen bu ayarları yönetmek için [Pydantic: Settings yönetimi](https://docs.pydantic.dev/latest/concepts/pydantic_settings/) ile çok iyi bir yardımcı araç sunar.

### `pydantic-settings`'i kurun { #install-pydantic-settings }

Önce, [Sanal ortam](../virtual-environments.md) oluşturduğunuzdan, aktive ettiğinizden emin olun ve ardından `pydantic-settings` paketini kurun:

    * Etkileşimli dokümantasyon sistemleri.
    * Birçok dil için otomatik client kodu üretim sistemleri.
* 2 etkileşimli dokümantasyon web arayüzünü doğrudan sunar.

---

Daha yolun başındayız, ama bunun nasıl çalıştığı hakkında fikri kaptınız.

Şu satırı değiştirmeyi deneyin:

```Python
    return {"item_name": item.name, "item_id": item_id}
```

## `async` ve `await` { #async-and-await }

Python’un modern sürümleri, asenkron kodu tanımlamak için oldukça sezgisel bir yol sunar. Bu sayede kod normal "sıralı" kod gibi görünür ve doğru anlarda sizin yerinize "beklemeyi" yapar.

Sonuçları vermeden önce bekleme gerektiren ve bu yeni Python özelliklerini destekleyen bir işlem olduğunda, şöyle kodlayabilirsiniz: