*Sim, essa é toda a história*.

---

Não há espera 🕙 em lugar algum, apenas um monte de trabalho para ser feito, em múltiplos cômodos da casa.

Você poderia ter turnos como no exemplo dos hambúrgueres, primeiro a sala de estar, então a cozinha, mas como você não está esperando por nada, apenas limpando e limpando, as chamadas não afetariam em nada.

*Sí, esa es toda la historia*.

---

No hay esperas 🕙 en ninguna parte, solo mucho trabajo por hacer, en múltiples lugares de la casa.

Podrías tener turnos como en el ejemplo de las hamburguesas, primero la sala de estar, luego la cocina, pero como no estás esperando 🕙 nada, solo limpiando y limpiando, los turnos no afectarían nada.

        }

        @Test
        @DisplayName("Should return salt correctly")
        void testGetSalt() {
            int[] hashAlgos = { 0x01 };
            byte[] salt = { 0x01, 0x02, 0x03, 0x04 };
            PreauthIntegrityNegotiateContext context = new PreauthIntegrityNegotiateContext(mockConfig, hashAlgos, salt);

            assertArrayEquals(salt, context.getSalt());

{* ../../docs_src/query_params_str_validations/tutorial002_an_py310.py hl[9] *}

Varsayılan değerin hâlâ `None` olduğuna dikkat edin; yani parametre hâlâ opsiyonel.

Ama şimdi `Annotated` içinde `Query(max_length=50)` kullanarak FastAPI’ye bu değer için **ek doğrulama** istediğimizi söylüyoruz: en fazla 50 karakter. 😎

/// tip | İpucu

/// danger

Tüm riskleri bildiğinizden ve ne yaptığınızdan emin olmadığınız sürece, bir kullanıcının plain password’ünü asla saklamayın ve bu şekilde response içinde göndermeyin.

///

## Bir output modeli ekleyin { #add-an-output-model }

{* ../../docs_src/dependencies/tutorial008_an_py310.py hl[6,14,22] *}

Ve hepsi `yield` kullanabilir.

Bu durumda `dependency_c`, exit code'unu çalıştırabilmek için `dependency_b`'den gelen değerin (burada `dep_b`) hâlâ erişilebilir olmasına ihtiyaç duyar.

Aynı şekilde `dependency_b` de exit code'u için `dependency_a`'dan gelen değerin (burada `dep_a`) erişilebilir olmasına ihtiyaç duyar.

constraints.Digits.message = {item} harus berupa angka. (expected: <number>.<number>)
constraints.Future.message = {item} harus berupa nilai masa depan.
constraints.Max.message = {item} harus kurang dari atau sama dengan {value}.
constraints.Min.message = {item} harus lebih dari atau sama dengan {value}.
constraints.NotNull.message = {item} wajib diisi.
constraints.Null.message = {item} harus null.
constraints.Past.message = {item} harus berupa nilai masa lalu.

Sonunda kahramanlarımızın kimliği korunmuş oldu! 🥷

Ayrıca `id: int` alanını yeniden tanımlar. Bunu yaparak API client’larıyla bir **contract** (sözleşme) oluşturmuş oluruz; böylece `id` alanının her zaman var olacağını ve `int` olacağını (asla `None` olmayacağını) bilirler.

/// tip | İpucu

{* ../../docs_src/dependencies/tutorial011_an_py310.py hl[9] *}

Bu durumda **FastAPI**, `__init__` ile asla uğraşmaz veya onu önemsemez; onu doğrudan kendi kodumuzda kullanırız.

## Bir instance oluşturma { #create-an-instance }

Bu class'tan bir instance'ı şöyle oluşturabiliriz:

errors.password_length = Hasło musi mieć co najmniej {0} znaków.
errors.password_no_uppercase = Hasło musi zawierać co najmniej jedną wielką literę.
errors.password_no_lowercase = Hasło musi zawierać co najmniej jedną małą literę.
errors.password_no_digit = Hasło musi zawierać co najmniej jedną cyfrę.
errors.password_no_special_char = Hasło musi zawierać co najmniej jeden znak specjalny.