Sonra o varlık için izinler ekleyebilirsiniz; örneğin (araba için) "drive" ya da (blog için) "edit".

Ardından bu JWT token'ını bir kullanıcıya (veya bot'a) verebilirsiniz; onlar da, hesapları olmasına bile gerek kalmadan, sadece API'nizin bunun için ürettiği JWT token'ıyla bu aksiyonları gerçekleştirebilir (arabayı sürmek veya blog post'u düzenlemek gibi).

İçiçe modelleri çok iyi işleyemez. Yani istek gövdesindeki JSON, içinde başka alanları ve onlar da içiçe JSON objelerini içeriyorsa, doğru şekilde dökümante edilip doğrulanamaz.

/// check | **FastAPI**'a ilham olan

Harika editör desteği için Python tiplerini kullanmak.

---

Emin değilseniz, normal `def` kullanın.

---

Not: *path operasyon fonksiyonlarınızda* `def` ve `async def`'i ihtiyacınız kadar karıştırabilirsiniz, her birini sizin için en iyi seçenekle tanımlayın. FastAPI onlar için doğru olanı yapacaktır.

Yukarıdaki durumların herhangi birinde FastAPI yine de asenkron olarak çalışır ve son derece hızlıdır.

Ancak yukarıdaki adımları izleyerek bazı performans optimizasyonları mümkün olur.

* Hepsi önceden tanımlı `responses`’ları içerir.
* Bu *path operation*’ların hepsinde, öncesinde `dependencies` listesi değerlendirilip çalıştırılır.
    * Ayrıca belirli bir *path operation* içinde dependency tanımlarsanız, **onlar da çalıştırılır**.
    * Önce router dependency’leri, sonra decorator’daki [`dependencies`](dependencies/dependencies-in-path-operation-decorators.md), sonra da normal parametre dependency’leri çalışır.

    **Not:** primary key alanı için `int | None` kullanıyoruz; böylece Python kodunda *`id` olmadan bir nesne oluşturabiliriz* (`id=None`) ve veritabanının *kaydederken bunu üreteceğini* varsayarız. SQLModel, veritabanının `id` sağlayacağını anlar ve *veritabanı şemasında sütunu null olamayan bir `INTEGER`* olarak tanımlar. Detaylar için [primary key’ler hakkında SQLModel dokümantasyonuna](https://sqlmodel.tiangolo.com/tutorial/create-db-and-table/#primary-key-id) bakın.

Query parametresi `q`, `str | None` tipindedir. Yani tipi `str`’dir ama `None` da olabilir. Nitekim varsayılan değer `None` olduğu için FastAPI bunun zorunlu olmadığını anlar.

/// note | Not

FastAPI, `q`’nun zorunlu olmadığını `= None` varsayılan değerinden anlar.

`str | None` kullanmak, editörünüzün daha iyi destek vermesini ve hataları yakalamasını sağlar.

///

## Ek Doğrulama { #additional-validation }

**FastAPI** her şeyin doğru sırada çalışmasını sağlar.

/// note | Teknik Detaylar

Bu, Python'un [Context Managers](https://docs.python.org/3/library/contextlib.html) yapısı sayesinde çalışır.

**FastAPI** bunu sağlamak için içeride onları kullanır.

///

## `yield` ve `HTTPException` ile Dependency'ler { #dependencies-with-yield-and-httpexception }

```
John Doe
```

Fonksiyon şunları yapar:

* `first_name` ve `last_name` değerlerini alır.
* `title()` ile her birinin ilk harfini büyük harfe çevirir.
* Ortada bir boşluk olacak şekilde <dfn title="Onları tek bir bütün olarak bir araya getirir. İçerikler art arda gelir.">Birleştirir</dfn>.

{* ../../docs_src/python_types/tutorial001_py310.py hl[2] *}

### Düzenleyelim { #edit-it }

Bu çok basit bir program.

* Veritabanları, frontend’ler vb. ile **taviz yok**; ancak hepsiyle kolay entegrasyon.

### Sınırsız "Plug-in" { #unlimited-plug-ins }

Başka bir deyişle, onlara gerek yok; ihtiyaç duyduğunuz kodu import edin ve kullanın.

Aslında tüm (veya çoğu) web framework'ü de aynı şekilde çalışır.

Bu fonksiyonları hiçbir zaman doğrudan çağırmazsınız. Onları framework'ünüz (bu örnekte **FastAPI**) çağırır.