```console
$ fastapi deploy

Deploying to FastAPI Cloud...

✅ Deployment successful!

🐔 Ready the chicken! Your app is ready at https://myapp.fastapicloud.dev
```

</div>

Bu kadar! Artık uygulamanıza o URL üzerinden erişebilirsiniz. ✨

## Adım Adım Özetleyelim { #recap-step-by-step }

### Adım 1: `FastAPI` import edin { #step-1-import-fastapi }

Python docstring’leri içine YAML (farklı bir söz dizimi) yazma ihtiyacını ortadan kaldırdı.

**FastAPI**’yı inşa edene kadar, Flask + Flask-apispec + Marshmallow + Webargs kombinasyonu benim favori arka uç stack’imdi.

Bunu kullanmak, birkaç Flask full‑stack üreticisinin ortaya çıkmasına yol açtı. Şu ana kadar benim (ve birkaç harici ekibin) kullandığı ana stack’ler:

---

Emin değilseniz, normal `def` kullanın.

---

Not: *path operasyon fonksiyonlarınızda* `def` ve `async def`'i ihtiyacınız kadar karıştırabilirsiniz, her birini sizin için en iyi seçenekle tanımlayın. FastAPI onlar için doğru olanı yapacaktır.

Yukarıdaki durumların herhangi birinde FastAPI yine de asenkron olarak çalışır ve son derece hızlıdır.

* Ve daha birçok şey...

Tüm bunları, kod tekrarını minimumda tutarak yaparsınız.

## İlk Adımlar { #first-steps }

Çok basit bir örneğe bakalım. Şimdilik o kadar basit olacak ki pek işe yaramayacak.

Ama bu sayede **Dependency Injection** sisteminin nasıl çalıştığına odaklanabiliriz.

### Bir dependency (bağımlılık) veya "dependable" Oluşturun { #create-a-dependency-or-dependable }

Fonksiyonun parametreleri olan şu parçayı:

```Python
    first_name, last_name
```

şuna çevireceğiz:

```Python
    first_name: str, last_name: str
```

Bu kadar.

Bunlar "type hints":

{* ../../docs_src/python_types/tutorial002_py310.py hl[1] *}

Bu, aşağıdaki gibi default değerler bildirmekle aynı şey değildir:

```Python
    first_name="john", last_name="doe"
```

* **Varsayılan olarak** bu, IP adresi başına yalnızca **bir HTTPS sertifikası** olabileceği anlamına gelir.
    * Server’ınız ne kadar büyük olursa olsun ya da üzerindeki her uygulama ne kadar küçük olursa olsun.
    * Ancak bunun bir **çözümü** vardır.

# Gelişmiş Dependency'ler { #advanced-dependencies }

## Parametreli dependency'ler { #parameterized-dependencies }

Şimdiye kadar gördüğümüz tüm dependency'ler sabit bir function ya da class idi.

Ancak, birçok farklı function veya class tanımlamak zorunda kalmadan, dependency üzerinde bazı parametreler ayarlamak isteyebileceğiniz durumlar olabilir.

Server'ınızda CPU ve RAM kullanımını veya her process'in ne kadar kullandığını görmek için `htop` gibi basit araçları kullanabilirsiniz. Ya da server'lar arasında dağıtık çalışan daha karmaşık monitoring araçları kullanabilirsiniz.

## Özet { #recap }

Uygulamanızı nasıl deploy edeceğinize karar verirken aklınızda tutmanız gereken ana kavramların bazılarını okudunuz:

* Güvenlik - HTTPS

Örneğin bunu, bir veritabanı session'ı oluşturmak ve iş bittikten sonra kapatmak için kullanabilirsiniz.

Response oluşturulmadan önce yalnızca `yield` satırına kadar olan (ve `yield` dahil) kod çalıştırılır:

{* ../../docs_src/dependencies/tutorial007_py310.py hl[2:4] *}

`yield` edilen değer, *path operation*'lara ve diğer dependency'lere enjekte edilen (injected) değerdir:

Önceki uygulamaya bakarsanız, UI’da şu ana kadar client’ın oluşturulacak `Hero`’nun `id` değerini belirlemesine izin verdiğini görebilirsiniz. 😱

Buna izin vermemeliyiz; DB’de zaten atanmış bir `id`’yi ezebilirler. `id` belirlemek **client** tarafından değil, **backend** veya **veritabanı** tarafından yapılmalıdır.

Ayrıca hero için bir `secret_name` oluşturuyoruz ama şimdiye kadar her yerde geri döndürüyoruz; bu pek de **secret** sayılmaz... 😅