Artık anahtar adlarını yanlış yazmak, dokümana gidip gelmek ya da sonunda `username` mi `user_name` mi kullandığınızı bulmak için sayfayı yukarı aşağı kaydırmak yok.

### Kısa { #short }

    * Diğer fikirleri, yazıları ve oluşturduğum araçlarla ilgili içerikleri okuyun.
    * Yeni bir şey yayınladığımda görmek için beni takip edin.

## **FastAPI** hakkında tweet atın { #tweet-about-fastapi }

[**FastAPI** hakkında tweet atın](https://x.com/compose/tweet?text=I'm loving @fastapi because... https://github.com/fastapi/fastapi) ve neden sevdiğinizi bana ve diğerlerine söyleyin. 🎉

## Path Prefix'i Kırpılan (Stripped) Bir Proxy { #proxy-with-a-stripped-path-prefix }

Uygulamanıza bir path prefix ekleyen bir proxy'niz olabilir.

Bu durumlarda uygulamanızı yapılandırmak için `root_path` kullanabilirsiniz.

**FastAPI**, parametreleriniz için ek bilgi ve doğrulamalar (validation) tanımlamanıza izin verir.

Örnek olarak şu uygulamayı ele alalım:

{* ../../docs_src/query_params_str_validations/tutorial001_py310.py hl[7] *}

Query parametresi `q`, `str | None` tipindedir. Yani tipi `str`’dir ama `None` da olabilir. Nitekim varsayılan değer `None` olduğu için FastAPI bunun zorunlu olmadığını anlar.

/// note | Not

JWT, sadece bir kullanıcıyı tanımlamak ve API'nizde doğrudan işlem yapmasına izin vermek dışında başka amaçlarla da kullanılabilir.

Örneğin bir "araba"yı veya bir "blog post"u tanımlayabilirsiniz.

Sonra o varlık için izinler ekleyebilirsiniz; örneğin (araba için) "drive" ya da (blog için) "edit".

`yield` ile, her request için yeni bir `Session` sağlayacak bir FastAPI **dependency** oluşturacağız. Bu da her request’te tek session kullanmamızı garanti eder. 🤓

Ardından bu dependency’yi kullanacak kodun geri kalanını sadeleştirmek için `Annotated` ile `SessionDep` dependency’sini oluştururuz.

---

"_REST API'lar geliştirmek için **modern bir framework** öğrenmek istiyorsanız, **FastAPI**'a bir göz atın [...] Hızlı, kullanımı ve öğrenmesi kolay [...]_"

"_**API**'larımız için **FastAPI**'a geçtik [...] Bence hoşunuza gidecek [...]_"

Bunu yapmak için `__call__` adında bir method tanımlarız:

{* ../../docs_src/dependencies/tutorial011_an_py310.py hl[12] *}

Bu durumda, ek parametreleri ve alt-dependency'leri kontrol etmek için **FastAPI**'nin kullanacağı şey bu `__call__` olacaktır; ayrıca daha sonra *path operation function* içindeki parametreye bir değer geçmek için çağrılacak olan da budur.

Django REST Framework’ünden istediğim ana özellik otomatik API dökümantasyonuydu.

Sonra API’ları JSON (veya JSON’un bir uzantısı olan YAML) kullanarak dökümante etmek için Swagger adlı bir standart olduğunu gördüm.

Ve Swagger API’ları için zaten oluşturulmuş bir web arayüzü vardı. Yani bir API için Swagger dökümantasyonu üretebilmek, bu web arayüzünü otomatik kullanabilmek demekti.

Örneğin, 4 API endpoint'iniz (*path operation*) olduğunu varsayalım:

* `/items/public/`
* `/items/private/`
* `/users/{user_id}/activate`
* `/items/pro/`

O zaman her biri için farklı izin gereksinimlerini yalnızca dependency'ler ve alt dependency'lerle ekleyebilirsiniz: