Server->>Proxy: HTTP Response<br/>with correct HTTPS URLs

    Proxy->>Client: HTTPS Response
```

**Proxy**, orijinal client request'ini araya girerek (intercept) alır ve request'i **application server**'a iletmeden önce özel *forwarded* header'ları (`X-Forwarded-*`) ekler.

Bu header'lar, aksi halde kaybolacak olan orijinal request bilgilerini korur:

        assertTrue(zebra.compareTo(aardvark) > 0);
        assertTrue(aardvark.compareTo(zebra) < 0);

        // Greek zebra
        ComparableVersion greek = new ComparableVersion("ζέβρα");
        assertTrue(greek.compareTo(zebra) > 0);
        assertTrue(zebra.compareTo(greek) < 0);
    }

    /**
     * Test <a href="https://issues.apache.org/jira/browse/MNG-5568">MNG-5568</a> edge case

          "type":       "lowercase",
          "language":   "greek"
        },
        "greek_keywords": {
          "type":       "keyword_marker",
          "keywords_path": "${fess.dictionary.path}el/protwords.txt"
        },
        "greek_stemmer": {
          "type":       "stemmer",
          "language":   "greek"
        },
        "greek_override": {
          "type":       "stemmer_override",

{* ../../docs_src/dependencies/tutorial011_an_py310.py hl[22] *}

/// tip | İpucu

Bunların tamamı biraz yapay görünebilir. Ayrıca bunun nasıl faydalı olduğu da henüz çok net olmayabilir.

Bu örnekler bilerek basit tutuldu; ama mekanizmanın nasıl çalıştığını gösteriyor.

Security bölümlerinde, aynı şekilde implement edilmiş yardımcı function'lar bulunuyor.

///

Şimdi form alanındaki `username`’i kullanarak (sahte) veritabanından kullanıcı verisini alın.

Böyle bir kullanıcı yoksa, "Incorrect username or password" diyerek bir hata döndürelim.

Hata için `HTTPException` exception’ını kullanıyoruz:

{* ../../docs_src/security/tutorial003_an_py310.py hl[3,79:81] *}

### Password’ü Kontrol Etme { #check-the-password }

Aynı noktada, `Ctrl+Space` ile autocomplete'i tetiklemeye çalışırsınız ve şunu görürsünüz:

<img src="/img/python-types/image02.png">

Bununla birlikte, seçenekleri görerek kaydırabilirsiniz; ta ki "tanıdık gelen" seçeneği bulana kadar:

<img src="/img/python-types/image03.png">

## Daha fazla motivasyon { #more-motivation }

Şu fonksiyona bakın, zaten type hints içeriyor:

* Veritabanları, frontend’ler vb. ile **taviz yok**; ancak hepsiyle kolay entegrasyon.

### Sınırsız "Plug-in" { #unlimited-plug-ins }

Başka bir deyişle, onlara gerek yok; ihtiyaç duyduğunuz kodu import edin ve kullanın.

* injectables
* components

## **FastAPI** Plug-in'leri { #fastapi-plug-ins }

Entegrasyonlar ve "plug-in"ler **Dependency Injection** sistemi kullanılarak inşa edilebilir. Ancak aslında **"plug-in" oluşturmanıza gerek yoktur**; çünkü dependency'leri kullanarak *path operation function*'larınıza sunulabilecek sınırsız sayıda entegrasyon ve etkileşim tanımlayabilirsiniz.

Sonra o varlık için izinler ekleyebilirsiniz; örneğin (araba için) "drive" ya da (blog için) "edit".

Ardından bu JWT token'ını bir kullanıcıya (veya bot'a) verebilirsiniz; onlar da, hesapları olmasına bile gerek kalmadan, sadece API'nizin bunun için ürettiği JWT token'ıyla bu aksiyonları gerçekleştirebilir (arabayı sürmek veya blog post'u düzenlemek gibi).

Bu fikirlerle JWT, çok daha gelişmiş senaryolarda kullanılabilir.

Bir response modeliyle FastAPI, veriyi JSON’a serialize etmek için Pydantic’i kullanır; böylece diğer durumlarda olacağı gibi `jsonable_encoder` ile ara dönüşümlere gerek kalmaz.

Ve kaputun altında, Pydantic JSON’a serialize etmek için `orjson` ile aynı Rust tabanlı mekanizmaları kullanır; bu nedenle bir response modeliyle zaten en iyi performansı elde edersiniz.