![ReDoc](https://fastapi.tiangolo.com/img/index/index-02-redoc-simple.png)

## Örneği Güncelleyelim { #example-upgrade }

Şimdi `main.py` dosyasını, `PUT` request'iyle gelen bir body alacak şekilde değiştirelim.

Body'yi Pydantic sayesinde standart Python tiplerini kullanarak tanımlayalım.

```Python hl_lines="2  7-10 23-25"
from fastapi import FastAPI
from pydantic import BaseModel

<div class="termy">

```console
$ python -m venv .venv
```

</div>

/// details | Bu komut ne anlama geliyor

* `python`: `python` adlı programı kullan
* `-m`: bir modülü script gibi çalıştır; bir sonraki kısımda hangi modül olduğunu söyleyeceğiz
* `venv`: normalde Python ile birlikte kurulu gelen `venv` modülünü kullan

Flask bir “mikroframework”tür, Django’da varsayılan gelen pek çok özelliği (veritabanı entegrasyonları vb.) içermez.

Bu basitlik ve esneklik, NoSQL veritabanlarını ana veri depolama sistemi olarak kullanmak gibi şeyleri mümkün kılar.

Çok basit olduğu için öğrenmesi nispeten sezgiseldir, ancak dökümantasyon bazı noktalarda biraz teknikleşebilir.

---> 100%
```

</div>

/// tip | İpucu

`pwdlib` ile, **Django** tarafından oluşturulmuş password'leri, bir **Flask** security eklentisinin ürettiklerini veya başka birçok kaynaktan gelen password'leri okuyabilecek şekilde bile yapılandırabilirsiniz.

FastAPI CLI'yi `--forwarded-allow-ips` *CLI Option*'ı ile başlatıp, bu forwarded header'ları okumada güvenilecek IP adreslerini verebilirsiniz.

Bunu `--forwarded-allow-ips="*"` olarak ayarlarsanız, gelen tüm IP'lere güvenir.

**Server**'ınız güvenilir bir **proxy** arkasındaysa ve onunla sadece proxy konuşuyorsa, bu ayar server'ın o **proxy**'nin IP'si her neyse onu kabul etmesini sağlar.

<div class="termy">

```console

Ve hepsi `yield` kullanabilir.

Bu durumda `dependency_c`, exit code'unu çalıştırabilmek için `dependency_b`'den gelen değerin (burada `dep_b`) hâlâ erişilebilir olmasına ihtiyaç duyar.

Aynı şekilde `dependency_b` de exit code'u için `dependency_a`'dan gelen değerin (burada `dep_a`) erişilebilir olmasına ihtiyaç duyar.

{* ../../docs_src/dependencies/tutorial008_an_py310.py hl[18:19,26:27] *}

Aynı noktada, `Ctrl+Space` ile autocomplete'i tetiklemeye çalışırsınız ve şunu görürsünüz:

<img src="/img/python-types/image02.png">

Bununla birlikte, seçenekleri görerek kaydırabilirsiniz; ta ki "tanıdık gelen" seçeneği bulana kadar:

<img src="/img/python-types/image03.png">

## Daha fazla motivasyon { #more-motivation }

Şu fonksiyona bakın, zaten type hints içeriyor:

Örneğin **application server** yalnızca güvenilen **proxy**’den iletişim alıyorsa, yalnızca **proxy**’nin kullandığı IP’den request alacağı için `--forwarded-allow-ips="*"` ayarlayıp gelen tüm IP’lere güvenmesini sağlayabilirsiniz.

kullanmalısınız.

Örneğin, aynı veritabanı session'ını kullanmak yerine background task içinde yeni bir veritabanı session'ı oluşturur ve veritabanındaki objeleri bu yeni session ile alırsınız. Ardından, background task function'ına veritabanından gelen objeyi parametre olarak geçirmek yerine, o objenin ID'sini geçirir ve objeyi background task function'ı içinde yeniden elde edersiniz....

Bu schema'ları görebilirsiniz, çünkü uygulamada modellerle birlikte tanımlandılar.

Bu bilgi uygulamanın **OpenAPI schema**'sında bulunur ve sonrasında API dokümanlarında gösterilir.

OpenAPI'ye dahil edilen, modellerden gelen bu bilginin aynısı **client code üretmek** için kullanılabilir.

### Hey API { #hey-api }