* Etkileşimli dokümantasyon sistemleri.
    * Birçok dil için otomatik client kodu üretim sistemleri.
* 2 etkileşimli dokümantasyon web arayüzünü doğrudan sunar.

---

Daha yolun başındayız, ama bunun nasıl çalıştığı hakkında fikri kaptınız.

Şu satırı değiştirmeyi deneyin:

```Python
    return {"item_name": item.name, "item_id": item_id}
```

...şundan:

```Python

Şimdilik, sadece `Annotated`'ın var olduğunu ve bunun standart Python olduğunu bilmeniz yeterli. 😎

İleride bunun ne kadar **güçlü** olabildiğini göreceksiniz.

/// tip | İpucu

fonksiyonu FastAPI olmadan **başka yerlerde** de **çağırabilirsiniz** ve **beklendiği gibi çalışır**. Eğer **zorunlu** bir parametre varsa (varsayılan değer yoksa) editörünüz hata ile bunu belirtir; ayrıca gerekli parametreyi vermeden çalıştırırsanız **Python** da şikayet eder.

`Annotated` kullanmayıp bunun yerine **(eski) varsayılan değer stilini** kullanırsanız, o fonksiyonu FastAPI olmadan **başka yerlerde** çağırdığınızda doğru çalışması için argümanları geçmeniz gerektiğini **hatırlamak**...

`OAuth2PasswordBearer`, bunun bir security scheme olduğunu **FastAPI**’ye bildirir. Bu yüzden OpenAPI’ye o şekilde eklenir.

Ama `OAuth2PasswordRequestForm` sadece bir class dependency’dir; bunu kendiniz de yazabilirdiniz ya da doğrudan `Form` parametreleri tanımlayabilirdiniz.

Fakat çok yaygın bir kullanım olduğu için **FastAPI** bunu işleri kolaylaştırmak adına doğrudan sağlar.

///

`yield` ile bir dependency oluşturduğunuzda, **FastAPI** içeride bunun için bir context manager oluşturur ve bazı ilgili başka araçlarla birleştirir.

### `yield` kullanan dependency'lerde context manager kullanma { #using-context-managers-in-dependencies-with-yield }

/// warning | Uyarı

Bu, az çok "ileri seviye" bir fikirdir.

**FastAPI**'ye yeni başlıyorsanız şimdilik bunu atlamak isteyebilirsiniz.

///

```Python
checker(q="somequery")
```

...ve bunun döndürdüğü her şeyi, *path operation function* içinde `fixed_content_included` parametresine dependency değeri olarak geçirir:

{* ../../docs_src/dependencies/tutorial011_an_py310.py hl[22] *}

/// tip | İpucu

Bunların tamamı biraz yapay görünebilir. Ayrıca bunun nasıl faydalı olduğu da henüz çok net olmayabilir.

### Domain Adı { #domain-name }

Muhtemelen her şey, bir **domain adı** **temin etmenizle** başlar. Sonra bunu bir DNS server’ında (muhtemelen aynı cloud provider’ınızda) yapılandırırsınız.

Muhtemelen bir cloud server (virtual machine) ya da benzeri bir şey alırsınız ve bunun <dfn title="Zamanla değişmeyen. Dinamik olmayan.">sabit</dfn> bir **public IP adresi** olur.

    "root_path": "/api/v1"
}
```

Yani `http://127.0.0.1:8000/api/v1/app` üzerinden erişilmeyi beklemez.

Uvicorn, proxy'nin Uvicorn'a `http://127.0.0.1:8000/app` üzerinden erişmesini bekler; bunun üstüne ekstra `/api/v1` prefix'ini eklemek proxy'nin sorumluluğudur.

## Stripped Path Prefix Kullanan Proxy'ler Hakkında { #about-proxies-with-a-stripped-path-prefix }

Bu nesnenin `scopes` adlı bir özelliği vardır; bu liste, kendisinin ve bunu alt-dependency olarak kullanan tüm dependency'lerin gerektirdiği tüm scope'ları içerir. Yani tüm "dependant"lar... kafa karıştırıcı gelebilir; aşağıda tekrar açıklanıyor.

`security_scopes` nesnesi (`SecurityScopes` sınıfından) ayrıca, bu scope'ları boşluklarla ayrılmış tek bir string olarak veren `scope_str` attribute'una sahiptir (bunu kullanacağız).

### JSON Performansı { #json-performance }