Normalde şunları kullanırsınız:

* `POST`: veri oluşturmak için.
* `GET`: veri okumak için.
* `PUT`: veriyi güncellemek için.
* `DELETE`: veriyi silmek için.

Bu nedenle, OpenAPI'da HTTP method'larının her birine "operation" denir.

Biz de bunlara "**operation**" diyeceğiz.

Aynı API programının **birden fazla process**'ini çalıştırdığınızda, bunlara genellikle **worker** denir.

### Worker Process'ler ve Port'lar { #worker-processes-and-ports }

Artık daha anlamlı gelmeli. ✨

Bunların hepsi, FastAPI’ye (Starlette aracılığıyla) güç verir ve böylesine etkileyici bir performansa sahip olmasını sağlar.

## Çok Teknik Detaylar { #very-technical-details }

/// warning | Uyarı

Büyük ihtimalle burayı atlayabilirsiniz.

Bunlar, **FastAPI**’nin altında nasıl çalıştığına dair oldukça teknik ayrıntılardır.

**FastAPI** tamamen bu type hints üzerine kuruludur; bunlar ona birçok avantaj ve fayda sağlar.

Ancak hiç **FastAPI** kullanmasanız bile, bunlar hakkında biraz öğrenmeniz size fayda sağlayacaktır.

/// note | Not

Eğer bir Python uzmanıysanız ve type hints hakkında her şeyi zaten biliyorsanız, sonraki bölüme geçin.

Bu yaklaşım, şunlara ihtiyaç duyduğunuzda özellikle faydalıdır:

* Paylaşılan bir mantığa sahip olmak (aynı kod mantığını tekrar tekrar kullanmak).
* Veritabanı bağlantılarını paylaşmak.
* Güvenlik, authentication, rol gereksinimleri vb. kuralları zorunlu kılmak.
* Ve daha birçok şey...

Tüm bunları, kod tekrarını minimumda tutarak yaparsınız.

## İlk Adımlar { #first-steps }

* Commit message tarzı gibi şeyleri çok dert etmeyin; ben commit'leri manuel olarak düzenleyerek squash and merge yapacağım.

* Style kuralları için de endişelenmeyin; bunları kontrol eden otomatik araçlar zaten var.

Ek bir style veya tutarlılık ihtiyacı olursa, bunu doğrudan isterim ya da gerekli değişikliklerle üstüne commit eklerim.

### Kodu kontrol edin { #check-the-code }

Birçok durumda FastAPI uygulamanız daha büyük olacaktır ve farklı *path operation* gruplarını ayırmak için muhtemelen tag'leri kullanacaksınız.

Örneğin **items** için bir bölüm, **users** için başka bir bölüm olabilir ve bunları tag'lerle ayırabilirsiniz:

{* ../../docs_src/generate_clients/tutorial002_py310.py hl[21,26,34] *}

### Tag'lerle TypeScript Client Üretme { #generate-a-typescript-client-with-tags }

```JSON
{
    "name": "Foo",
    "price": 50.2
}
```

/// info | Bilgi

Ayrıca şunları da kullanabilirsiniz:

* `response_model_exclude_defaults=True`
* `response_model_exclude_none=True`

Bunlar, `exclude_defaults` ve `exclude_none` için [Pydantic dokümanlarında](https://docs.pydantic.dev/1.10/usage/exporting_models/#modeldict) anlatıldığı gibidir.

///

* *Path operation* `read_own_items` şunlara sahiptir:
    * Dependency ile gerekli scope'lar `["items"]`:
    * `get_current_active_user`:
        * `get_current_active_user` dependency fonksiyonu şunlara sahiptir:
            * Dependency ile gerekli scope'lar `["me"]`:
            * `get_current_user`:
                * `get_current_user` dependency fonksiyonu şunlara sahiptir:

* [`@contextlib.asynccontextmanager`](https://docs.python.org/3/library/contextlib.html#contextlib.asynccontextmanager)

Bunları, tek bir `yield` içeren bir fonksiyonu decorate etmek için kullanabilirsiniz.

FastAPI, `yield` kullanan dependency'ler için içeride bunu yapar.