public interface Consumer {
        void apply(Ansi ansi);
    }

    public static boolean isEnabled() {
        return org.apache.maven.jline.MessageUtils.isColorEnabled() && org.jline.jansi.Ansi.isEnabled();
    }

    public static void setEnabled(final boolean flag) {
        org.jline.jansi.Ansi.setEnabled(flag);
    }

    public static Ansi ansi() {
        if (isEnabled()) {

    * Ancak bunun bir **çözümü** vardır.
* **TLS** protokolüne (TCP seviyesinde, HTTP’den önce şifrelemeyi yapan) eklenen **[<abbr title="Server Name Indication - Sunucu Adı Belirtimi">SNI</abbr>](https://en.wikipedia.org/wiki/Server_Name_Indication)** adlı bir **extension** vardır.

<div class="termy">

```console
$ uv venv
```

</div>

/// tip | İpucu

Varsayılan olarak `uv`, `.venv` adlı bir klasörde virtual environment oluşturur.

Ancak ek bir argümanla klasör adını vererek bunu özelleştirebilirsiniz.

///

////

Bu komut `.venv` adlı bir klasörün içinde yeni bir virtual environment oluşturur.

/// details | `.venv` veya başka bir ad

Ve sonra, yine tüm editör desteğini alırsınız:

<img src="/img/python-types/image06.png">

Bunun "`one_person`, `Person` sınıfının bir **instance**'ıdır" anlamına geldiğine dikkat edin.

"`one_person`, `Person` adlı **class**'tır" anlamına gelmez.

## Pydantic modelleri { #pydantic-models }

[Pydantic](https://docs.pydantic.dev/), data validation yapmak için bir Python kütüphanesidir.

Bunun için Pydantic model'i `TokenData`'yı, `scopes` adlı yeni bir özellik ekleyerek güncelliyoruz.

Veriyi Pydantic ile doğrulayarak örneğin scope'ların tam olarak `str`'lerden oluşan bir `list` olduğunu ve `username`'in bir `str` olduğunu garanti edebiliriz.

```

**Proxy**, orijinal client request'ini araya girerek (intercept) alır ve request'i **application server**'a iletmeden önce özel *forwarded* header'ları (`X-Forwarded-*`) ekler.

Bu header'lar, aksi halde kaybolacak olan orijinal request bilgilerini korur:

* **X-Forwarded-For**: Orijinal client'ın IP adresi
* **X-Forwarded-Proto**: Orijinal protokol (`https`)
* **X-Forwarded-Host**: Orijinal host (`mysuperapp.com`)

Spesifikasyon ayrıca `username` ve `password`’ün form verisi olarak gönderilmesi gerektiğini de söyler (yani burada JSON yok).

### `scope` { #scope }

Spesifikasyon, client’ın "`scope`" adlı başka bir form alanı da gönderebileceğini söyler.

Form alanının adı `scope`’tur (tekil), ama aslında boşluklarla ayrılmış "scope"’lardan oluşan uzun bir string’dir.

Her bir "scope" sadece bir string’dir (boşluk içermez).

`Annotated` içinde `Query` kullanırken `Query` için `default` parametresini kullanamayacağınızı unutmayın.

Bunun yerine fonksiyon parametresinin gerçek varsayılan değerini kullanın. Aksi halde tutarsız olur.

Örneğin şu kullanım izinli değildir:

```Python
q: Annotated[str, Query(default="rick")] = "morty"
```

Çok sayıda ayarınız varsa ve bunlar farklı ortamlarda sık sık değişiyorsa, bunları bir dosyaya koyup, sanki environment variable'mış gibi o dosyadan okumak faydalı olabilir.

Bu yaklaşım oldukça yaygındır ve bir adı vardır: Bu environment variable'lar genellikle `.env` adlı bir dosyaya konur ve bu dosyaya "dotenv" denir.

/// tip | İpucu

Nokta (`.`) ile başlayan dosyalar, Linux ve macOS gibi Unix-benzeri sistemlerde gizli dosyadır.

OAuth2 especifica que cuando se utiliza el "password flow" (que estamos usando), el cliente/usuario debe enviar campos `username` y `password` como form data.

Y la especificación dice que los campos deben llamarse así. Por lo que `user-name` o `email` no funcionarían.

Pero no te preocupes, puedes mostrarlo como quieras a tus usuarios finales en el frontend.

Y tus modelos de base de datos pueden usar cualquier otro nombre que desees.