Bunları kullanarak, etkileşimli dokümantasyon sistemleri de dahil olmak üzere tüm bu standart tabanlı araçlardan faydalanabilirsiniz.

OpenAPI şu security scheme’lerini tanımlar:

* `apiKey`: uygulamaya özel bir anahtar; şuradan gelebilir:
    * Bir query parameter.
    * Bir header.
    * Bir cookie.
* `http`: standart HTTP authentication sistemleri, örneğin:

İşte o geçmişin bir kısmı.

## Alternatifler { #alternatives }

Bir süredir karmaşık gereksinimlere sahip API'lar oluşturuyor (Makine Öğrenimi, dağıtık sistemler, asenkron işler, NoSQL veritabanları vb.) ve farklı geliştirici ekiplerini yönetiyorum.

Bu süreçte birçok alternatifi araştırmak, test etmek ve kullanmak zorunda kaldım.

Uygulamanıza giriş yapan kullanıcılar yok da robotlar, botlar veya yalnızca bir access token'a sahip başka sistemler mi var? Yine, her şey aynı şekilde çalışır.

Uygulamanız için neye ihtiyacınız varsa o türden bir model, class ve veritabanı kullanın. **FastAPI**, dependency injection sistemiyle bunları destekler.

## Kod boyutu { #code-size }

{* ../../docs_src/extra_data_types/tutorial001_an_py310.py hl[1,3,12:16] *}

Fonksiyonun içindeki parametrelerin doğal veri tiplerinde olduğunu unutmayın; örneğin normal tarih işlemleri yapabilirsiniz:

Frontend ekibi tarafından kullanılabilir (bu ekip siz de olabilirsiniz).

Üçüncü taraf uygulamalar ve sistemler tarafından kullanılabilir.

Ve aynı uygulamayı debug etmek, kontrol etmek ve test etmek için sizin tarafınızdan da kullanılabilir.

## `password` Flow { #the-password-flow }

Bu, Python’da bir ortam değişkeninden okunan **her değerin `str` olacağı** anlamına gelir. Farklı bir tipe dönüştürme veya doğrulama işlemleri kod içinde yapılmalıdır.

Uygulama **ayarları**nı yönetmek için ortam değişkenlerini kullanmayı, [İleri Seviye Kullanıcı Rehberi - Ayarlar ve Ortam Değişkenleri](./advanced/settings.md) bölümünde daha detaylı öğreneceksiniz.

Editor'ünüzde, fonksiyonunuzun içinde her yerde type hint'leri ve tamamlama (completion) alırsınız (Pydantic modeli yerine `dict` alsaydınız bu olmazdı):

<img src="/img/tutorial/body/image03.png">

Yanlış type işlemleri için hata kontrolleri de alırsınız:

<img src="/img/tutorial/body/image04.png">

Bu bir tesadüf değil; tüm framework bu tasarımın etrafında inşa edildi.