### OAuth 1 { #oauth-1 }

OAuth 1 de vardı; OAuth2’den çok farklıdır ve daha karmaşıktır, çünkü iletişimi nasıl şifreleyeceğinize dair doğrudan spesifikasyonlar içeriyordu.

Günümüzde pek popüler değildir veya pek kullanılmaz.

OAuth2 ise iletişimin nasıl şifreleneceğini belirtmez; uygulamanızın HTTPS ile sunulmasını bekler.

/// tip | İpucu

<blockquote markdown="1">

Başkalarının daha önceki çalışmaları olmasaydı, **FastAPI** var olmazdı.

Geçmişte oluşturulan pek çok araç **FastAPI**'a ilham kaynağı olmuştur.

Yıllardır yeni bir framework oluşturmaktan kaçınıyordum. Başlangıçta **FastAPI**'ın çözdüğü sorunları çözebilmek için pek çok farklı framework, <abbr title="Eklenti: Plug-In">eklenti</abbr> ve araç kullanmayı denedim.

    FastAPI, response'u dönüştürmek için (dataclass'ları içeren) `response_model` parametresini kullanacaktır.

Karmaşık veri yapıları oluşturmak için `dataclasses` ile diğer type annotation'ları pek çok farklı kombinasyonda birleştirebilirsiniz.

Daha spesifik ayrıntılar için yukarıdaki kod içi annotation ipuçlarına bakın.

## Daha Fazla Öğrenin { #learn-more }

olmadığı
olmak
olması
olmayan
olmaz
olsa
olsun
olup
olur
olursa
oluyor
on
ona
ondan
onlar
onlardan
onları
onların
onu
onun
otuz
oysa
öyle
pek
rağmen
sadece
sanki
sekiz
seksen
sen
senden
seni
senin
siz
sizden
sizi
sizin
şey
şeyden
şeyi
şeyler
şöyle
şu
şuna
şunda
şundan

FastAPI ile uygulama geliştirirken elde ettiğiniz aynı **developer experience**'ı, onları buluta **deploy etmeye** de taşır. 🎉

Ayrıca bir uygulamayı deploy ederken ihtiyaç duyacağınız pek çok şeyi de sizin için halleder; örneğin:

* HTTPS
* Replication (çoğaltma), request'lere göre autoscaling ile
* vb.

Önceki bölümde güvenlik sistemi (dependency injection sistemine dayanır) *path operation function*'a `str` olarak bir `token` veriyordu:

{* ../../docs_src/security/tutorial001_an_py310.py hl[12] *}

Ancak bu hâlâ pek kullanışlı değil.

Bize mevcut kullanıcıyı verecek şekilde düzenleyelim.

## Bir kullanıcı modeli oluşturun { #create-a-user-model }

Önce bir Pydantic kullanıcı modeli oluşturalım.

{* ../../docs_src/dependencies/tutorial005_an_py310.py hl[8:9] *}

Burada `q` adında opsiyonel bir query parametresi `str` olarak tanımlanır ve sonra doğrudan geri döndürülür.

Bu oldukça basit (pek faydalı değil), ama alt bağımlılıkların nasıl çalıştığına odaklanmamıza yardımcı olacak.

## İkinci bağımlılık: "dependable" ve "dependant" { #second-dependency-dependable-and-dependant }

///

## İleri Düzey Kullanıcı Rehberi { #advanced-user-guide }

Diğer FastAPI endpoint'leri/*path operations* ile aynı şekilde çalışırlar:

{* ../../docs_src/websockets_/tutorial002_an_py310.py hl[68:69,82] *}

/// info

Bu bir WebSocket olduğu için `HTTPException` raise etmek pek anlamlı değildir; bunun yerine `WebSocketException` raise ederiz.

[Spesifikasyonda tanımlanan geçerli kodlar](https://tools.ietf.org/html/rfc6455#section-7.4.1) arasından bir kapatma kodu kullanabilirsiniz.

///

# Hataları Yönetme { #handling-errors }

API’nizi kullanan bir client’a hata bildirmek zorunda olduğunuz pek çok durum vardır.

Bu client; frontend’i olan bir tarayıcı, başka birinin yazdığı bir kod, bir IoT cihazı vb. olabilir.

Client’a şunları söylemeniz gerekebilir:

* Client’ın bu işlem için yeterli yetkisi yok.
* Client’ın bu kaynağa erişimi yok.
* Client’ın erişmeye çalıştığı öğe mevcut değil.
* vb.