* request body'leriniz ve response'larınız için iyi tanımlanmış Pydantic model'larına sahip olduğunuzdan emin olun.
* dependencies kullanarak gerekli izinleri ve rolleri yapılandırın.
* Asla düz metin (plaintext) şifre saklamayın, yalnızca password hash'leri saklayın.
* pwdlib ve JWT token'ları gibi, iyi bilinen kriptografik araçları uygulayın ve kullanın.

İşletim sistemlerinin (Linux, macOS, Windows) çalıştırılacak programları bulmak için kullandığı **özel** bir ortam değişkeni vardır: **`PATH`**.

`PATH` değişkeninin değeri uzun bir string’dir; Linux ve macOS’te dizinler iki nokta üst üste `:` ile, Windows’ta ise noktalı virgül `;` ile ayrılır.

Örneğin `PATH` ortam değişkeni şöyle görünebilir:

//// tab | Linux, macOS

```plaintext
/usr/local/bin:/usr/bin:/bin:/usr/sbin:/sbin

///

HTTP'de, response'un bir parçası olarak 3 basamaklı sayısal bir status code gönderirsiniz.

Bu status code'ların tanınmalarını sağlayan bir isimleri de vardır; ancak önemli olan kısım sayıdır.

Kısaca:

* `100 - 199` "Information" içindir. Doğrudan nadiren kullanırsınız. Bu status code'lara sahip response'lar body içeremez.

Örneğin, client şu form field'larını göndermeye çalışırsa:

* `username`: `Rick`
* `password`: `Portal Gun`
* `extra`: `Mr. Poopybutthole`

`extra` field'ının izinli olmadığını söyleyen bir error response alır:

```json
{
    "detail": [
        {
            "type": "extra_forbidden",
            "loc": ["body", "extra"],
            "msg": "Extra inputs are not permitted",